Ben je een bekende schrijver in Nederland?

Ik ben vooral bekend vanwege mijn boek ´Het Schnitzelparadijs´. Het is goed verkocht in Nederland en buitenland, bekroond met de prijs ´het gouden ezelsoor´ en inmiddels ook verfilmd.

 

Welke boeken heb je inmiddels nog meer geschreven?

De president. Een politieke satire. Over een aspergesteker die het schopt tot president van een land. Eind 2005 uitgebracht.

 

Zijn er nog meer boeken van je verfilmd?

Ik heb er tot nu toe twee geschreven: Schnitzelparadijs en De President. Het Schnitzelparadijs is inmiddels verfilmd. Van De President zijn de filmrechten verkocht. Verwachting is dat deze ergens in 2008 wordt uitgebracht.

 

Voor welk publiek schrijf je, welke leeftijdsgroep?

Mijn romans zijn voor een brede doelgroep. Ze worden door jong en oud gelezen.  

 

Hoe oud ben je zelf?

32. Al een oude man.

 

Heb je je hele leven in Nederland gewoond?

Nee. Eerste vier jaar in Marokko doorgebracht.

 

Hoe heb je geleerd om te schrijven?

Ik las veel, en begon in een soort van studentenkrantje met schrijven. Ik schreef verhalen, muziek, gedichten, etc.. op aanraden van een vriend heb ik meegedaan aan een verhalenwedstrijd. Ik won. Toen ging het snel.

 

Was dit iets wat je altijd al hebt willen doen?

Ik vind het heerlijk om verhalen te scheppen, maar ben ook een liefhebber van theater en muziek. Ook daarin wil ik groeien.

 

Waarover schrijf je nu het liefst?

Phoe…Ach gewoon over het leven zelf. Ik kijk en luister goed om me heen.

Wat voor soort boeken schrijf je?

Sociaal/realistische romans met humor.

 

Je hebt al eerder voor Briza geschreven. Je schrijft dus eigenlijk vaker toneelvoorstellingen of verhalen voor musicals? Hoe vind je dat?

 

De mensen van Briza hebben me gevraagd om voor een jong en enthousiast publiek leuke stukken te schrijven. Het is anders maar erg leuk om te doen. Ik ben een liefhebber van muziek. Mooi als je verhalen tot leven komen en ondersteund worden met muziek. 

 

Waarom heb je ‘Verveling in de Favela’ geschreven?

Het idee van Briza voor het verhaal sprak me aan. Een meisje, Chica, dreigt door omstandigheden de afgrond in te raken, maar uiteindelijk wordt ze door een wijze vrouw met raad bijgestaan. Chica is slim, maar haar omgeving schept weinig mogelijkheden. Van de wijze vrouw leert ze om het talent in zichzelf te ontdekken en daarmee te ontsnappen aan de sloppenwijk .

  Ben je wel eens in een sloppenwijk geweest?

Ja; ik ben zelf o.a. in Brazilië geweest en ben daar, ondanks dat het me sterk werd afgeraden, de sloppenwijken in geweest. Ondanks alle armoede, en geweld van bendes in de sloppenwijken leven er veel mensen op hoop en enorm veel passie. Ze zingen, ze dansen. Het zijn prachtige mensen.

  

Welke boodschap wil je vooral vertellen met het verhaal?

 Eigenlijk heel simpel: bewust zijn dat je als jong mens telkens hier in het westen heel veel mogelijkheden krijgt in tegenstelling tot Chica en vele andere kansarme kinderen in de wereld. Dus moet je die kansen ook pakken.

 

Wat zou je willen zeggen tegen jonge mensen of kinderen die onder slechte omstandigheden opgroeien?

 Nu ga ik zelf even de wijze oma uithangen: blijf schreeuwen om aandacht. Je hebt op z’n minst recht op een luisterend oor. Want het is triest dat er anno 2007, nog altijd meer geld aan wapens wordt uitgegeven dan aan ontwikkelingshulp voor arme landen en kansarme jongeren.

 

Ook als je het heel erg goed hebt kan de verveling toeslaan en kunnen kinderen kiezen voor het slechte pad. Wat zou je kinderen aanraden om positief te blijven?

 Ik denk dat het probleem van deze tijd verveling is. We leven hier in ongekende welvaart. Jongeren hoeven hier niet te vechten voor basisbehoeften. Helaas realiseren ze zich dat niet altijd. Dat heeft te maken met opvoeding. Ze vervallen in luiheid of gaan voor de snelle kicks; drugs en criminaliteit. 

Gebruik de mogelijkheden die je hier krijgt optimaal. Leef als Chica, met veel passie. Leer, sport, zing. Doe iets. Uiteindelijk word je er een prettiger en sterker mens van en kun je later de mensen helpen, die het wat moeilijker hebben.